Bhagavad Gita · Chapter 1, verse 12 · Sanjaya

Bhagavad Gita 1.12 · Tasya Samjanayanharsham

तस्य संजनयन्हर्षं कुरुवृद्धः पितामहः ।
सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥

tasya saṃjanayanharṣaṃ kuruvṛddhaḥ pitāmahaḥ |
siṃhanādaṃ vinadyoccaiḥ śaṅkhaṃ dadhmau pratāpavān ||

Translation

Then, to gladden Duryodhana’s heart, the mighty Bhishma, aged grandsire of the Kurus, gave a loud lion’s roar and blew his conch.

Context

Spoken by Sanjaya in chapter 1, Arjuna Vishada Yoga — “The Yoga of Arjuna’s Despondency”, which has 47 verses.

Frequently asked questions

What does Bhagavad Gita 1.12 mean?

Then, to gladden Duryodhana’s heart, the mighty Bhishma, aged grandsire of the Kurus, gave a loud lion’s roar and blew his conch.

Who speaks Bhagavad Gita 1.12?

Sanjaya, in chapter 1, Arjuna Vishada Yoga (The Yoga of Arjuna’s Despondency).

Sanskrit text: traditional, public domain. Translation and explanation are our own.